Waarskynlik sit u elke dag in die verkeer vas. Benewens al die wonderlike voordele van kafferregering soos misdaad, anti-blanke diskriminasie, korrupsie, riool in die drinkwater, gebrek aan elektrisiteit, ens., het al ons kaffermunisipaliteite die blanke vervoeringenieurs in die pad gesteek sodat die paaie tot stilstand gekom het.

My raad aan u is: moenie moedeloos raak nie. Moenie dink aan emigrasie na Australië of Kanada bloot omdat daar gate in die paaie is of verkeersligte wat nie werk nie en u drie tot vier ure per dag in verkeersknope moet deurbring nie. Wees optimisties. Na alles woon ons deesdae in ‘n kafferland en kaffers is altyd optimisties. Beskou hierdie tyd in u motor as ‘n geleentheid! Skud daardie gevoel van gestrand wees tussen duisende ander motoriste en hul uitlaatgasse af.

U kan byvoorbeeld na musiek luister oor die radio of selfs die nuus waarin u breedsprakige uitsprake deur kafferpolitici sal hoor wat vir u verdere verkeersknope, kragonderbrekings en transformasie beplan. U kan ook afsprake waarvoor u laat gaan wees op u selfoon kanselleer.

Sien die tyd wat u deurbring op die Ben Schoeman of in Hans Strijdom of Hendrik Verwoerd of D.F. Malan en ander paaie wat deesdae onuitspreeklike kaffername dra, as kwaliteittyd vir uself. Dis soos ‘n besoek aan die dieretuin of ‘n paleontologiese museum. Want rondom u kan u die fassinerende gedrag van kaffers agter die stuurwiele van hul taxi’s waarneem. Om verkeersreëls na te kom, is ‘n swakheid van die blanke ras. Waarskynlik nog ‘n rede waarom ons almal vandag deur uitgelate, vrysinnige kaffers oorheers word wat ons al dansende en toi-toiende na ‘n Afrikaparadys wegvoer, net soos op die TV-advertensies.

Bestuurders van kaffertaxi’s beskou die geteerde oppervlak met sy wit geverfde bane as ‘n bloot een alternatief tussen ander. Verkieslik ry hulle op die skouer van die pad en steek die res van die verkeer aan die linkerkant verby. Kaffers geniet voorrang. Ons weet dit, hulle weet dit en mens kan amper sê dis ‘n universele beginsel wat selfs deur die Verenigde Nasies erken word. Slegs ongeneeslike rassiste sal hulle daaroor bekommer dat die paaie wat jare gelede deur daardie patetiese blanke ingenieurs in hul kantore ontwerp is sodoende nog verder verniel word deur kaffertaxi’s wat al bonsende en glyende die kante van die teer aftrap, erosieslote in die grondskouer skep en dergelike meer.

Soms gebeur dit dat mens geheel en al van die pad gedwing word deur ‘n kaffertaxi. Bedwing u natuurlike reaksie om daar en dan op die kafferaap met sy gekoopte lisensie, swak maniere en stinkende, vuil klere wat die miasma van ure se swetende kafferlywe in ‘n oorbelaaide taxi geabsorbeer het, te skree, u toeter te blaas of, les bes, allerlei esoteriese vingertekens te gee. Want tien teen een spring die bestuurder van die kaffertaxi net daar uit met die kreet.

“Hau! Jou fokken wit rassis, mlungu jy! Jy beledig my en my mensereg om die verkeersreëls te oortree.”

Waarop hy ‘n AK-47 onder sy sitplek uithaal, dit met groot vertoon oorhaal en op u tengerige wit liggaam rig om finaal aan u te demonstreer dat die kaffer en veral die kaffertaxibestuurder deesdae baas van die plaas is.