Waarskynlik sit u elke dag in die verkeer vas. Benewens al die wonderlike voordele van kafferregering soos misdaad, anti-blanke diskriminasie, korrupsie, riool in die drinkwater, gebrek aan elektrisiteit, ens., het al ons kaffermunisipaliteite die blanke vervoeringenieurs in die pad gesteek sodat die paaie tot stilstand gekom het.

My raad aan u is: moenie moedeloos raak nie. Moenie dink aan emigrasie na Australië of Kanada bloot omdat daar gate in die paaie is of verkeersligte wat nie werk nie en u drie tot vier ure per dag in verkeersknope moet deurbring nie. Wees optimisties. Na alles woon ons deesdae in ‘n kafferland en kaffers is altyd optimisties. Beskou hierdie tyd in u motor as ‘n geleentheid! Skud daardie gevoel van gestrand wees tussen duisende ander motoriste en hul uitlaatgasse af.

U kan byvoorbeeld na musiek luister oor die radio of selfs die nuus waarin u breedsprakige uitsprake deur kafferpolitici sal hoor wat vir u verdere verkeersknope, kragonderbrekings en transformasie beplan. U kan ook afsprake waarvoor u laat gaan wees op u selfoon kanselleer.

Sien die tyd wat u deurbring op die Ben Schoeman of in Hans Strijdom of Hendrik Verwoerd of D.F. Malan en ander paaie wat deesdae onuitspreeklike kaffername dra, as kwaliteittyd vir uself. Dis soos ‘n besoek aan die dieretuin of ‘n paleontologiese museum. Want rondom u kan u die fassinerende gedrag van kaffers agter die stuurwiele van hul taxi’s waarneem. Om verkeersreëls na te kom, is ‘n swakheid van die blanke ras. Waarskynlik nog ‘n rede waarom ons almal vandag deur uitgelate, vrysinnige kaffers oorheers word wat ons al dansende en toi-toiende na ‘n Afrikaparadys wegvoer, net soos op die TV-advertensies.

Bestuurders van kaffertaxi’s beskou die geteerde oppervlak met sy wit geverfde bane as ‘n bloot een alternatief tussen ander. Verkieslik ry hulle op die skouer van die pad en steek die res van die verkeer aan die linkerkant verby. Kaffers geniet voorrang. Ons weet dit, hulle weet dit en mens kan amper sê dis ‘n universele beginsel wat selfs deur die Verenigde Nasies erken word. Slegs ongeneeslike rassiste sal hulle daaroor bekommer dat die paaie wat jare gelede deur daardie patetiese blanke ingenieurs in hul kantore ontwerp is sodoende nog verder verniel word deur kaffertaxi’s wat al bonsende en glyende die kante van die teer aftrap, erosieslote in die grondskouer skep en dergelike meer.

Soms gebeur dit dat mens geheel en al van die pad gedwing word deur ‘n kaffertaxi. Bedwing u natuurlike reaksie om daar en dan op die kafferaap met sy gekoopte lisensie, swak maniere en stinkende, vuil klere wat die miasma van ure se swetende kafferlywe in ‘n oorbelaaide taxi geabsorbeer het, te skree, u toeter te blaas of, les bes, allerlei esoteriese vingertekens te gee. Want tien teen een spring die bestuurder van die kaffertaxi net daar uit met die kreet.

“Hau! Jou fokken wit rassis, mlungu jy! Jy beledig my en my mensereg om die verkeersreëls te oortree.”

Waarop hy ‘n AK-47 onder sy sitplek uithaal, dit met groot vertoon oorhaal en op u tengerige wit liggaam rig om finaal aan u te demonstreer dat die kaffer en veral die kaffertaxibestuurder deesdae baas van die plaas is.

Helaas bestaan daar mense, waarvan heeltemal te veel in die media, aan die universiteite en ander instellings saamgetrek is, wat so lief is vir kaffers dat mens hulle met die tradisionale benaming, kafferboeties, kan beskryf. Of kaffersussies, want sommige van hulle is van die vroulike geslag. Enige persepsie dat ‘n hoë aantal kaffersussies ook toevallig mannehaters, lesbiërs, Marxistiese feministe en dergelike meer is, is nog nie deur enige wetenskaplike ondersoek bewys nie. Maar so ook nie die teendeel nie.

Indien u nou, om dit so te noem, ‘n rasegte kafferboetie of -sussie sou ontmoet, sou dit u weereens betaam om enkele diskrete vrae oor die nar voor u te vra. In die nuwe Suid-Afrika beklee kafferboeties en -sussies per definisie invloedryke posisies en mag u nogeens sosiale selfmoord pleeg indien u nie die spesie met die nodige ontsag behandel nie. Moet dus nie vra.

“Is u al ooit deur ‘n Bantoe gekaap?” nie.

Maar eerder. “Hou u ook so baie van kwaito?”

Hierna sal die onderhawige persoon onmiddellik sy of haar hart begin uitstort oor die wondere van die swart kultuur. Probeer om nie dadelik vir ‘n opbringsakkie te vra nie. Tensy u natuurlik werklik op ‘n vliegtuig verkeer en ‘n toepaslike verskoning kan aanbied in die trant van.

“Ek word baie maklik naar. Verskoon my ‘n oomblik terwyl ek vomeer.”

Onderwyl die babbelende kafferboetie of -sussie in sy of haar kaftan met leersandale dus voortborduur op kaffermusiek, kafferletterkunde, kaffertelevisie, kafferkultuur, kafferpolitiek, kafferkookkuns, kafferteologie, kafferfilosofie, kaffermodes, kafferbemagtiging, kafferbier, kafferkoring, kafferaartappels, laasgenoemde synde die volksnaam vir die knolgewas Coleus (Plectranthus) esculentus, om nie van die beroemde kafferboom, Erythrina caffra, te vergeet nie, sou dit gepas wees om met gemaakte belangstelling te knik.

Afhangend van hoeveel drankies u agter die rug het, kan u moontlik hierna met die deur in die huis val.

“Verskoon my, dame, maar het u al eroties met ‘n swartman verkeer?”

Dis die ware toets vir ‘n kafferboetie, of in dié geval, -sussie. Indien die persoon vol selfvertroue antwoord.

“Maar natuurlik, meneer. Hoe kan u nog so iets vra? Ek en Jonas verkeer reeds jare lank in ‘n hartstogtelike verhouding.” Of in die geval van ‘n kafferboetie. “Ek en Tembi staan op troue.”

Dan weet u dat die skepsel voor u reeds vir die mensdom verlore is en tot verkaffering gedoem is, maar as sou die vermoedelike kaffersussie voor u effens aarsel, stotter of bloos.

“Uuuhhhmmmm… ek is bevrees my belangstelling dek nog nie daardie veld nie.”

Dan is daar is nog hoop. Maak onmiddellik seker dat u haar eposadres verkry en vervolgens ‘n hele versameling aangaande kaffers en hul lae IK’s, hul misdaadgewoontes, MIV-besmettingskoers en ander titillerende stof wat u van ver-regse webwerwe afgelaai het, aan haar stuur. Verkieslik onder ‘n skuilnaam, want soos u weet leef ons in geen demokrasie nie maar in ‘n kafferkrasie waar selfs die onskuldigste gegewens waarvan almal in elk geval bewus is, diabolies onderdruk moet word ter wille van die arme kaffers se brose psiges wat nie teen die waarheid bestand is nie.

Die kaffer maak ‘n bestaan daaruit deur lede van ander rasse van rassisme te beskuldig. Natuurlik is dit moeilik om nie ‘n rassis te word as mens eerstehands met kaffers te make kry nie. Maar geen nie-kaffer kan ooit so rassisties raak soos die meeste kaffers nie.

Die kenmerk van enige kaffer is dat hy slegs begaan is oor sy eie lot en daarna, iewers in ‘n verre tweede plek, dié van sy mede-kaffers. Die res van die mensdom kan maar vergaan; trouens, nêrens in Afrika het enige ander bevolking nog ooit staande gebly teen die meedoënlose uitbreiding van die kafferbevolking wat op die duur geneig is om ander mensetipes te verdryf nie. Volksmoord is die boeresport van Afrika.

Die maklikste manier om enige kaffer te vlei, is om sy rassetrots te streel. Dit kan op twee maniere gedoen word: ‘n mens kan hom vertel hoe intelligent, mooi en bekwaam kaffers is, of andersom, hoe dom, lelik en nutteloos blankes is. Kaffers is gelukkig goedgelowig en sal enigiets glo solank hulle dit strelend vind.

Soos linkse blankes egter tot hul misnoeë moes uitvind, kan geen mate van gatkruip of witvoetjiesoek by kaffers veroorsaak dat hulle minder rasbewus raak as dit by aanstellings en bevorderings kom nie. As ‘n kaffer die keuse het, sal hy altyd ‘n ander kaffer kies.

Moet dus nooit die rassegevoel van ‘n kaffer onderskat nie. Anders sal u nog meer bedroë daarvan afkom as wat u reeds afkom, gegewe die feit dat u reeds deur kaffers regeer word.

Waarskynlik het u al agtergekom dat kaffers, nieteenstaande hul robuuste leefwyse in plakkerskampe waar hulle mekaar slaan, verkrag en by tye van die gras afmaak, sensitiewe wesens is. Hulle voel maklik beledig, seergemaak of gekrenk.

Buitelandse regerings het byvoorbeeld al uitgevind dat waar ‘n afvaardiging van Suid-Afrikaanse kaffers na hul land uitgenooi sou word, met alle kostes wat deur die gasheerland betaal word, sulke kaffers hoogs beledig sou voel indien hulle nie in ‘n vyfsterhotel sou tuisgaan nie. Per definisie behoort enige kaffer in ‘n vyfsterhotel te bly; die ander sterre is vir witmense, Chinese en ander laer vorme van lewe. Respek vir die kaffer se eer en sy besondere behoeftes sover dit hotelverblyf betref, is so te sê al deel van die internasionale protokol.

Kaffers kan egter ook op ander maniere gekrenk word. Indien u byvoorbeeld in die vergbygaande sou verwys na een of ander agtiende-eeuse Duitse skrywer, kan ‘n kaffer in die omgewing dit opvat as sou u daarop sinspeel dat sy voorouers nie kon lees of skryf nie.

U sal ook dikwels agterkom dat kaffers na Afrika verwys as die “wieg van die beskawing” en dergelike meer. Enige nie-kaffer wat selfs net die teendeel impliseer, deur een of ander onnadenkende verwysing na Latynse of Griekse letterkunde, kan ruim begroot op uitroepe van verontwaardiging en pyn deur ‘n hele horde kaffers.

Die feit dat kaffers oral in Afrika, maar veral in Suid-Afrika, grootliks oorleef danksy skenkings deur Westerlinge, is ‘n feit wat niemand hardop durf uitspreek nie. Anders voel die kaffers gekrenk en word daar weer beskuldigings van rassisme rondgeslinger.

Een van die pynlikste ervarings wat enigeen kan deurmaak, afgesien nou van die pynbank, ysterdame en ander Middeleeuse folteringsmetodes, is ‘n ete in die geselskap van kaffers. In die eerste instansie is dit maar kort tevore dat kaffers van pap en vleis met die hand na kos op ‘n bord met mes en vurk gevorder het.

Hoe u ook al u bes probeer, u sal vind dat u oë onvermydelik dwaal na die kaffer of meid se tafelmaniere. As u per ongeluk in die oog gesteek word deur een van u tafelgenote, is dit feitlik standaardprosedure, want u sal vind dat kaffers dikwels hul eetgerei met die argelose vrysinnigheid hanteer wat eie aan hul spesie is. Nie verniet nie bestaan daar die uitdrukking, “om kaffer te gaan”.

‘n Vriendin van my word gereeld siek as die onvermydelike datum van hul maatskappy se jaarlikse Kersete aanbreek. Indien ‘n mens met die nodige beskermende toerusting soos ‘n sweisbril, dik handskoene en ‘n noodhulpkissie byderhand, bereid is om ‘n ete met kaffers te trotseer, bly daar steeds die vraag: waaroor gaan u met u kafferkollegas praat?

Om te sê dat kaffers nie geselskap het nie, kom op ‘n eufemisme neer. Om gedurende ‘n Kersete ‘n hele paar uur lank in die nabye teenwoordigheid van kaffers te moet deurbring, is ‘n uitmergelende ervaring.

Die enigste advies wat ek u kan bied, is om my vriendin se beproefde metode te volg en op ‘n goeie voet met u huisdokter te kom. Laat hom of haar u afboek vir ‘n paar dae tydens die belangrike datum wanneer u onder ‘n verpligting sou verkeer het om sosiaal met u kafferkollegas te verkeer. Moet egter nie nalaat om agterna belangstellend uit te vra oor die gewraakte Kersete wat u tot u spyt moes misloop nie.

Naas die belangrike kaffer, bestaan daar ook die belangrike meid. As u nou by uself dink, maar sy lyk dan net soos ‘n ousie met ‘n dik bril, dan het u heeltemal reg. Die meeste belangrike meide is ousies wat op een of ander onverklaarbare wyse ‘n minister, adjunk-minister, hoof-uitvoerende beampte, redaktrise van ‘n tydskrif of koerant, rektor van ‘n universiteit en dergelike meer, geword het. Weereens is die enigste verskil tussen haar en ‘n ousie dat sy heelwat duurder aantrek en gewoonlik van plek tot plek reis in ‘n reusagtige viertrekvoertuig wat sy skaars kan beheer.

Wat gewoonlik gebeur, is die volgende. U probeer iewers uit ‘n parkeerplek kom en skeilik doem ‘n ronde maangesig met twee onheilspellende dik brilglase bokant die viertrekmonster se stuurwiel op. Twee chroomstaalbuffers wat u Golf tesame met sy insittende gaan vergruis, kom teen ‘n stink spoed nader.

Dit is nie nou die tyd of die plek om te wonder of sy ‘n gekoopte lisensie het nie. Aanvaar sy het, soos die meeste kaffers, ‘n gekoopte lisensie. Weerhou uself daarvan om binnensmonds te brom, “Maar wil die bleddie meid my nou doodry?”

Dink vinnig en gee pad. As sy eers verby is, kan u ‘n aantal gekruide verwensinge teen die nuwe Suid-Afrika uitspreek wat ousies met dik brille in Japannese viertrekvoertuie op ons arme motoriste losgelaat het.

Daar is een ding wat belangrike kaffers selfs meer geniet as onbekostigbaar duur ingevoerde klere, en dit is motors wat meer as een miljoen rand kos. U weet waarvan ek praat: Duitse en Engelse luuksevoertuie. Sewe uit elke tien Jaguars wat in die land verkoop word, behoort aan kaffers. Dan is daar nog die Black Man’s Wheels, oftewel BMW’s, afslaankap-Mercedesse, Porsches en ander. Sonder belangrike kaffers sou verspreiders van luuksemotors reeds lankal hul deure moes sluit.

Dit mag nou gebeur dat u ‘n belangrike kaffer toevallig in die omgewing van sy voertuig ontmoet. Probeer om nie met openlike minagting, gemeng met jaloesie, daarna te staar nie. Of semi-hardop te wonder hoe iemand met ‘n standerdses-kwalifikasie so vinnig so hoog die sosiale leer kon bestyg nie. Probeer u bes om bewondering na te maak en komplimenteer ta op sy keuse.

“Ek het nog altyd van pers Jaguars gehou.”

Waarop die belangrike kaffer mag antwoord. “O dít? My Bentley is by die garage. Daarom ry ek vandag in my tuinier se kar rond.”

Waarop u u tong sal moet byt om nie iets snedigs (en dalk rassisties) kwyt te raak nie.

Met kaffers wat die land regeer, en sodoende gunste en gawes aan hul broers en susters uitdeel, om van ongebreidelde grypsug, bedrog, korrupsie en wanbestuur nie te praat nie, gaan dit een of ander tyd gebeur dat u ‘n belangrike kaffer ontmoet.

‘n Belangrike kaffer is ‘n kaffer wat homself dik gesteel het, of wat een of ander pos by ‘n groot maatskappy of in die staatsdiens beklee waarvoor hy of sy (in die geval van ‘n meid) nie bevoeg is nie. Min kaffers, afgesien nou van tuiniers en huisbediendes, is ooit bevoeg om hul poste te beklee. En selfs in die geval van tuiniers en huisbediendes weet u en ek dat ‘n mens hulle net met die eenvoudigste van take en van toerusting kan toevertrou.

Die groot oomblik breek egter aan en u word uitgenooi na een of ander korporatiewe skemerkelk waar dit mag wemel van belangrike kaffers. U kom langs een te staan en daar is ‘n oomblik van ongemaklike stilte. Die natuurlike ding sou wees om die belangrike kaffer te ignoreer, te maak asof u ‘n langverlore vriend iewers tien mense verder raaksien, en uself oombliklik uit die voete maak. Maar die oë van alle omstanders is op u gerig en moontlik verwag u eie hoof wat iewers die situasie betrag, dat u die belangrike kaffer sal groet, selfs sal sjarmeer aangesien hy dalk ‘n persoonlike vriend van ons eie kafferpresident mag wees. In die omgewing mag daar dalk ook enige aantal liberale joernaliste wees wat die partytjie vir hul mislike publikasies dek, tesame met enkele fotograwe, en u sien nie nou al kans vir sosiale en beroepselfmoord nie.

Die beste taktiek is om versigtig te kug en eenvoudig met die deur in die huis te val.

“Goeienaand, meneer uhm…” Moet onder geen omstandighede probeer om sy naam uit te spreek nie, want alle kaffers het onuitspreeklike name. “Ek is seker ek het onlangs ‘n artikel oor u in die Leadership of Finansies en Tegniek of Beeld of Rapport gelees. Bly te kenne. My naam is Koos Doos.” Of wat u naam ook al is. Dit is natuurlik moeilik en u kan reeds ‘n onbeskryflike behoefte voel om agterna onmiddellik u hande in die naaste kleedkamers te gaan was, maar gee die belangrike kaffer die hand. Doen dit met geesdrif en oorgawe, gerus in die gedagte dat MIV nie met blote velkontak oorgedra kan word nie. En wel wetende dat u na die vertoon van nie-rassige bonhomie wel u hande sal kan gaan was om doodseker te maak dat u nie blootgestel word aan die mikrobiologiese fauna waarvoor elke kaffer ‘n blymoedige habitat verskaf nie.

Hierop sal die belangrike kaffer gewoonlik reageer met: “O ja, dit was na aanleiding van die Transnet-transaksie.” Iewers onthou u nou dat Transnet in die mees onlangse boekjaar vyftien miljard rand verloor het, maar dat ta homself terselfdertyd ‘n sestig miljoen rand-bonus betaal het. Terwyl u uself moet afsloof vir ‘n skamele paar honderdduisend rand per jaar, synde ‘n nie-kaffer. Moet egter nie ‘n slegte verloorder wees nie, en gaan voort met die skyn.

“Wonderlik. Dis vir my ‘n besondere eer om ‘n baie belangrike persoon soos u te ontmoet.” Maak seker dat u sy klerasie bewonder, want heel waarskynlik het hy ‘n klein fortuin daaraan bestee. U mag maar ‘n oomblik stip na sy Gucci-skoene staar, byvoorbeeld.

Waarna u kan laat val. “Ons maatskappy gaan van krag tot krag vandat ons getransformeer het. Daar is nou ses swart direkteure en elkeen het sy eie vliegtuig.”

Hierdie inligting sal die belangrike kaffer onmiddellik oortuig dat u net nog een van die korporatiewe gatkruipers is wat bereid is om enigiets te doen om belangrike kaffers teen astronomiese besoldiging op u raad of in u bestuur aan te stel. Hy mag u dalk vir u visitekaartjie vra, want soos almal weet hou belangrike kaffers nie te lank in enige pos nie en val hulle gewoonlik boontoe, na ‘n selfs meer aardig besoldigde pos waarvan hulle weereens ‘n mislukking gaan maak.

Gegewe die feit dat ons deesdae onder ‘n kafferregering lewe, is dit geen geringe saak om ‘n kaffer dood te skiet nie, selfs in geval van noodweer. Kaffers maak mekaar deurentyd dood, maar wee die nie-kaffer wat in ‘n poging om sy bas en sy vrou se eer te red, ta net daar op die plek met ‘n goedgemikte skoot neervel.

In so ‘n geval kan die arme persoon wat maar net gepoog het om huis en haard teen ‘n kafferaanval te beskerm, verwag om ondervra te word en selfs van moord aangekla te word. Kaffers sien hulself soos James Bond: hulle het ‘n lisensie om te moor. U en ek, synde nie-kaffers en beskaafde wesens, beskik nie oor so ‘n lisensie nie en moet ons daarom by die wet probeer hou. Aangesien wette deesdae deur kaffers gemaak word ten gunste van ander kaffers, is dit ‘n netelige toestand. In die geval waar u kan bewys dat u lewe in gevaar gestel is deur die gewapende kaffer voor u - dit behoort voor die hand liggend te wees dat die meeste kaffers lewensgevaarlik is, maar dit daargelaat - sal ‘n hof u waarskynlik vryspreek. Maar wees nogtans voorbereid op ‘n paar jaar van naelsbyt terwyl u die ontknoping van u lewensverhaal, wat voortaan deur kafferaanklaers, -landdroste en -polisie geskryf sal word, afwag.

Meer ondernemende selfverdedigers het al, veral waar die insident sonder getuies van buite plaasvind, gesorg dat die kaffer se lyk verdwyn, eerder as wat die saak by die polisie aangegee word, wat in elk geval bevooroordeeld teenoor die verweerder gaan wees. Hierdie keuse moet met omsigtigheid uitgevoer word.

Dit is deesdae in Suid-Afrika natuurlik onmoontlik om feitlik enige plek te besoek sonder om ‘n kaffer teë te kom, maar daar was ‘n tyd toe mens nog in vrede kon leef sonder om deur die spesie lastig geval te word. Tydens daardie vervloë era het kaffers in lokasies of reservate geleef en kon rustig met hul daagtaak – hul dagtaak is altyd rustig – voortgaan sonder om nie-kaffers aan te val, te beroof, hul vroue te verkrag, handveste vir kafferbemagtiging uit te vaardig, die vertoonlokale van luuksemotorhandelaars te oorval met aankope wat deur die opbrengs van korrupsie gefinansier word en, les bes, om die hele Suid-Afrika van A tot Z te verkaffer.

Maar veronderstel u is ‘n besoeker vanuit een of ander verre Europese land en u kom vir die eerste keer ‘n kaffer teë. Nou mag u vra: maar hoe sal ek weet dat ek ‘n kaffer ontmoet? Waaraan kan die spesie uitgeken word?

Nou moet ek u onmiddellik gerusstel: selfs ‘n kind kan ‘n kaffer op ‘n kilometer eien. In warm weer en selfs in die donker kan hulle geruik word. Kortom, die kaffer het ‘n onmiskenbare voorkoms, reuk en gedrag wat deur geen ander rassegroep gedeel word nie. Hy is gewoonlik donker van kleur, met kroeshare en dik lippe. Vroulike kaffers is geneig tot vetsug, met groot boude, oftewel stetopigie. Die vroulike lid van die spesie staan ook algemeen in die volksmond bekend as ‘n “meid”. Selfs jong en maerder meide beskik oor ‘n soort uitstulpende agterstewe wat hulle, benewens hul spraak, vekleur, gelaatstrekke, reuk en ander eienskappe, herkenbaar maak.

Maar voordat u oorgaan tot taksonomiese bevestiging en beslis dat u wel ‘n kaffer teëgekom het, is dit belangrik dat u eers enkele ander vrae moet beantwoord; die belangrikste van almal synde: is die persoon voor my, wat vermoedelik ‘n kaffer is, gewapen? Dit kan gewoonlik met die blote oog vasgestel word. Wapens wat deur kaffers gedra word, is tradisioneel: knopkieries, assegaaie, skilde; en, in die moderne tyd: messe, pistole, rewolwers, asook aanvalsgewere soos AK-47’s en R4’s. Die AK-47 oftewel Kalasjnikof was op ‘n stadium die kaffer se gunstelingwapen, maar vandat die Suid-Afrikaanse Weermag deur kaffers oorgeneem is, word so ‘n groot aantal R4’s en ander Suid-Afrikaans-vervaardigde wapens uit die magasyne gesteel dat kaffers deesdae toegang tot hierdie en ‘n verskeidenheid ander wapens geniet.

Laat ons eerlik wees: dit is nooit aangenaam om die spore van enige kaffer te kruis nie. Maar daar is een ding wat erger is as ‘n gewone kaffer, en dit is ‘n gewapende kaffer. Veral as hy ‘n AK47 op jou rig, en blaf.

“Jou fokken wit hond. Vandag skiet ek jou vrek. Waar bêre jy jou wapens en jou geld? Sê my of ek verkrag jou vrou en jou dogter sommer nou.”

Vir die oningewyde mag so ‘n situasie spanningsvol verloop en ek hoef u nie daaraan te herinner dat kaffers jaarliks ongeveer 50 000 mense in Suid-Afrika vermoor nie. Die beste raad is: som eers die situasie op. Neem ‘n paar millisekondes om u van die besonderhede te vergewis. Daar is ‘n kaffer voor u, met ‘n wapen. Is die kaffer alleen? Is sy wapen oorgehaal? Lyk dit asof hy weet hoe om dit te gebruik?

Die ongelukkige waarheid is dat min kaffers ooit alleen aanval. Gewoonlik is daar ten minste twee, drie, vier of selfs meer. Kaffers jag in troppe, soos hulle sê. Deesdae is dit uiteraard onverantwoordelik om enige openbare ruimte ongewapen te betree, gegewe die teenwoordigheid van miljoene kaffers in en rondom ons stede. Die meeste mense is reeds deur kaffers aangeval of beroof, en honderde duisende het reeds met hul lewens geboet, honderde duisende vroue is verkrag en waarskynlik MIV-positief gemaak en die versekeringsmaatskappye betaal jaarliks miljarde rande aan skadevergoeding uit aan eisers wat deur kaffers toegetakel is.

Indien u dus ‘n verantwoordelike burger is, sal u sorg dat u nie sonder ‘n wapen gaan inkopies doen, petrol insit of by die restaurant opdaag nie. Indien die kaffer sy wapen op u rig, kan u moontlik platval in ‘n lêposisie en sonder meer op hom losbrand. Waar dekking beskikbaar is, kan u agter ‘n motor of muur induik en om die hoek op hom vuur.

Indien u egter ongewapen is en die kaffer/s wel, is dit waarskynlik die eerste en die laaste keer dat u ‘n kaffer gaan teëkom. In so ‘n geval sou dit gepas wees om enkele skietgebede te prewel.